عاشقا نه های غزل

وچند رباعی در سینه به جای دل کبوتر دارمپرواز پرنده را من از بر دارمدر چارقد خواهر خود دلتنگییک دفتر پر ترانه پرپر دارمآن چارقد روی سرت را عشق استدر کوچه همان یک نظرت را عشق استمن با توام و تو با منی دیوانهدیوانگی برادرت را عشق استشیرین لب من حب نباتی خالصهم شیر و شکر هم شکلاتی خالصگفتم که پرندگان هم آوا گویندبر قد رشیدت صلواتی خالصدر توبره ام عشق تو را دارم و بسابر آمد و در عشق تو می بارم و بستا آنکه شبی بغض دلم باز شودسر بر سر شانه ی تو بگذارم و بسناگاه تر از نگاه تو در کوچهافتاد به روی ماه...

چند رباعی دیگر ناگاه تر از هوای بارانی توآن آه درون سینه زندانی تودر آتش آه خود مرا سوزاندیمن مانده ام و درد پشیمانی تودر ابر نگاهت هوس باران کوتنگ است نفس پس نفس باران کوگفتند که با آمدنت باران همپس آمدنت را جرس باران کوایمیل زدی روبری آیینهشاید برسی زودتر از آدینهبفرست برایم مژه چشمت راای شربت چشم تو دوای سینهایمیل زدی تا که بدانم هستیریمیل زدی تا که بدانم هستیزان جام شرابی که همه نوشیدند بی میل زدی تا که بدانم هستیمن بی خبرم خبر برایم بفرستیک نامه مختصر برایم بفرستتا آنکه تو را گریه کنم ه...

خون ریز شدی ای قدح در هم عشق آتش زده ای به جان من با غم عشق در بطن جهان با لجن آلوده پاکیزه نگه دار مرا مریم عشق وقت است که آماده پرواز شوم چون بغض دل شکسته ام باز شوم در بستر عافیت نمردن عشق است بگذار که با شهادت آغاز شوم شد در غم تو شکستگی حاصل من افتاده به دنبال نگاهت دل من در معرکه ی فانی محبوب شدن آن تیزی و این حنجر ناقابل من با گریه نشستم که دلت را ببرم آن خنده همچون عسلت را ببرم چون باد به هر در زدنم را دیدی شاید که غبار محملت را ببرم خون خوردن و دل...