عاشقا نه های غزل

چون میوه ی رسیده که عمرش به چیدن استشرط وصال ،غایت در خون تپیدن استجان را به شوق وصل،بهایی گزاف نیستاین اولین نشانه ی فصل رسیدن استاندوه بی کرانه کجا می بری مرابی تو کدام نقطه سر آرمیدن استاوج کمال در بر جانهای منتظراز هر چه غیر او نفسی دل بریدن استباید خطر کنی که شوی لایق بهشتجان بی خطر به سمت هیاهو دویدن است                               بیرجند 1401/1/15 بخوانید...

ادامه مطلب